بُعد کيهانی
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
می گویند زمان مثل رودی جاری ست که بر آن شناوریم. نشسته بر قایق خویش در زمان پیش می رویم و دنیا و وقایع موجود را می بینیم و می کاویم. می گویند زمان حلال مشکلات است، می پالاید، می پیراید و واقعیت های بسیاری را بر ما آشکار می کند. این که دوست
برچسب:
نویسنده: هلیا رنجبر
تنهایی به ندرت از آدم ها موجودی پرداخته و جلایافته می سازد که اگر چنین شود به مصائبش می ارزد. ولی برای عموم آنچه پدید می آید، انسانی یاغی و طغیانگر است. به فرد هم محدودش نمی کنم. یک جامعهٔ تنها هم شورشی و بلواچی می شود.چه کنیم که نشود؟ حصارها را باید شکست و ظن و
برچسب:
نویسنده: هلیا رنجبر
تاریکی همیشه واقعی نیست. در برابر نور، زمینه تاریک ثبت می شود. پس گاهی فضا تاریک نیست، بلکه تاریک به نظر می رسد، چون جایی روشنایی به درون تابیده اما اثرش در داخل دیده نمی شود.
حکایت دل ما هم همین است. نور همیشه هست. اما ما در موقعیت مناسبی برای دیدن تابش آن قرار نداریم. دل را تار
برچسب:
نویسنده: هلیا رنجبر
سه تن بناحق در کارها شَرع [شروع] کنند: آنکه تصلّف [لاف] دروغ بسیار کند، و فعل و قول را به تحقیق نرساند، و کاهلی که برخشم قادر نباشد؛ و پادشاهی که هرکسی را بر عزایمْ [قصدها و عزیمت ها] خاصه در کارهای بزرگ اطلاع دهد.
کلیه و دمنه، باب ۱۶
حالا مورد سوم را نمی دانم، ولی دو مورد اول را این روزها در آدم های دنبال رتبه و مقام بسیار می بینم.
برچسب:
نویسنده: هلیا رنجبر
ز راه رفتن و آسودنم چه سود و زیان؟
چو هر دو معنی نتوان همی معاینه دید
یکی بسی بدوید و ندید کُنگُرِ قصر
یکی ز راه درآمد و به پیشگاه رسید
کَلیله و دِمنه
معاینه: آشکار؛ کُنگُره: برج و بارو
برچسب:
نویسنده: هلیا رنجبر
جامعه ای که دانشگاهیان آن از شایستگان نیستند در همهٔ لایه هایش به رکود و تباهی می خورد. جامعه ای هم که نشانه های افول اخلاق و مدنیّت در آن هویداست باید در سلامت نظام آموزشی و تربیتی خود به طور جدی تردید کند و به چاره بیندیشد.
عالم شایسته کیست؟ کسی که صحت و محتوای کار علمی و معلمی برایش مهم باشد، به نظرم این کافی ست. الان زمانه ای شده که هر که عناوین و القابش بیشتر باشد، بیشتر باید به سواد و کمال شخصیتی او شک کرد.
برچسب:
نویسنده: هلیا رنجبر
من همیشه با این بیت از حافظ مشکل داشته ام که مردمان سخت کوش را به آسان گیری دعوت می کند. مگر آدم سخت کوش قرار است آسان گیر نباشد؟ یا اساساً چرا باید آسان گیر نباشد؟
شاید من در اشتباهم، ولی برداشتم این است که افراد پرتلاش اهل گیر دادن و سختگیری آن گونه ک
برچسب:
نویسنده: هلیا رنجبر
بدی ها از خوبی ها پایدارترند، درست به همان مفهومی که آتش میل به سوزاندن دارد و خاموش نمی شود، مگر خاموشش کنی.
فطرت آدمی پاک است، ولی گرایش به بدی در آدمی نهادینه است. یعنی انسان به طور طبیعی به بدی می گراید، مگر مانعش شود. این گونه نیست که اگر نیک پدید آمد، نیک هم بماند
برچسب:
نویسنده: هلیا رنجبر
هر جا خرابی هست کمبودی هست، هر جا کمبودی هست ضعفی هست، هر جا ضعفی هست جهلی هست، هر جا جهلی هست غفلتی هم هست ... این رشته سرانجام می رسد به درون خود آدمی. اگر بخواهد، ریشهٔ هر کاستی و مرضی می خشکد.
مرض اصلی این است که نمی خواهد. آن را چه باید کرد؟
برچسب:
نویسنده: هلیا رنجبر
اصل رویین تن شدن در افسانه های کهن، آن گونه که برای آشیل در یونان باستان و اسفندیار در شاهنامه آمده این است که ریشهٔ دشمنی و مخاطره را نمی توان همواره خشکاند، پس بهتر است در برابر آن ایمن شد. البته آشیل و اسفندیار با تهدید هم مقابله می کنند، ولی به دلیل همان آسیب پذیری
برچسب:
نویسنده: هلیا رنجبر